Miedziany zwój z Qumran

To jedyny manuskrypt zapisany na miedzianej blaszce. Prawdopodobnie została zapisana w nim droga do skarbu, której nie udało się rozszyfrować.

Odnalezienie zwoju

Miedziany zwój został odnaleziony w Qumran w 1952 roku. Znajdował się on w trzeciej jaskini wraz z wieloma innymi manuskryptami. Został oznaczony jako 3Q15. Rozszyfrowanie tego skrótu jest proste: 3 - numer jaskini, Q - Qumran, 15 - numer odnalezionego zwoju. Jego wymiary to: 240 cm długości, 30 cm szerokości i tylko 1 mm grubości. Datuje się go na okres 25-100 roku naszej ery.

Jaskinia nr 11 w Qumran

Dlaczego jest tak wyjątkowy?

Dlaczego to znalezisko jest tak wyjątkowe? Do zapisu tekstów zazwyczaj używano papirusu lub innego materiału na którym można było pisać. Ten specyficzny manuskrypt zapisano na kawałku miedzianej blachy. Jest to jedyny taki zwój. Ciekawostkę stanowi to, że leżał on osobno w jaskini, gdzie został odnaleziony. Po przeprowadzeniu badań okazało się, że składa się aż z 99% miedzi, a pozostały 1% stanowi cyna. Można więc stwierdzić, że jest to prawie czysta miedź. Zatem pozyskanie tego materiału musiało być dużym wyzwaniem oraz wymagać specjalnych umiejętności. Wartość tego materiału też była dość wysoka.

W tamtych czasach niewielu umiało pisać. Jeśli już ktoś potrafił to robił to przy użyciu zwykłych materiałów. I tu może się pojawić pytanie: Dlaczego ktoś użył metalu, a nie tradycyjnej metody? Najprawdopodobniej chodziło o trwałość. Wykonanie manuskryptu przy pomocy miedzianej blaszki miało zapewnić jej przetrwanie przez długi czas.

Zwoje były schowane specjalncyh słojach

Większość manuskryptów zawierała teksty oraz komentarze biblijne, ale do ich spisania nie użyto aż tak trwałego materiału. Pojawia się kolejne pytanie: Dlaczego ten jedyny zwój miał przetrwać jak najdłużej? Odpowiedź jest dość zaskakująca i mało spodziewana, ale manuskrypt ten jest mapą skarbów.

Język manuskryptu

Spojrzymy jeszcze tylko na język jakim została zapisana miedziana blaszka, a następnie wrócimy do tego co było w niej zawarte. Aby ją odczytać należało rozwinąć materiał, jednak nie było to takie proste, ponieważ była bardzo krucha. Wielu naukowców i uczonych zastanawiało się w jaki sposób doprowadzić do wyprostowania manuskryptu. Udało się to dopiero w latach 1955-56 profesorowi z Manchester University’s College of Technology. Utwardził on zwój i pokroił na 23 kawałki.

Po przeprowadzeniu badań okazało się, że jest to język hebrajski, ale w wersji nowszej, mniej formalny. Ciekawe jest to, że w tekst zostały wplecione litery greckie. Szybko zauważono, że pojawiają się one w parach lub trójkach w czterech pierwszych kolumnach tekstu. Ta część stanowi nierozwiązaną zagadkę i nikt nie wie dlaczego umieszczono tam litery z innego języka. Jedna z teorii mówi, że mogą one być pewnego rodzaju skrótami myślowymi. Jednak nie ma pewności czy faktycznie tak jest. Mogą także stanowić jakiś szyfr. Narazie pozostaje to zagadką bez rozwiązania.

Miedziany zwój

Zaginiony skarb

Powracamy do najważniejszej informacji - do skarbu. Według ustaleń tekst mówi o miejscach, gdzie miał zostać ukryty skarb, który składa się ze złota i srebra. Szacowana waga wszystkich przedmiotów ma przekraczać nawet 70 ton. Fortuna została podzielona na części i odpowiednio ukryta. Na manuskrypcie są zapisane punkty, które mają pomóc w dotarciu do określonych miejsc. Jednak do rozpoczęcia poszukiwań potrzebny jest jeszcze chociażby jeden punkt startowy.

Prawdopodobnie właśnie takim miejscem, gdzie należałoby zacząć jest Kohlit. Niestety nie jest znana lokalizacja tego miejsca. Wielu badaczy próbowało ułożyć chociażby najmniejszy element tej układanki, jednak wszystko to kończyło się niepowodzeniem. Powstały także spekulacje, czy zaginiony skarb jest rzeczywiście tak duży jak sądzono.

Kolejna zagadka i pytanie jakie się nasuwa Do kogo należał ten skarb? Nie udało się jeszcze ustalić kto był jego właścicielem i gdzie go ukrył. Pojawia się także teoria o zakonie Templariuszy. Mogli oni przypadkiem odkryć część tej fortuny. Jednak jest to także spekulacja i wszystko wskazuje na to, że zwój zachowa jeszcze długo swoją tajemnicę. Być może kiedyś odnajdziemy szyfr i odczytamy wiadomość tam zapisaną.

Źródła:
  • https://www.podkop.com/2020/08/16/miedziany-zwoj/
  • https://rozbria.pl/miedziany-zwoj/

Data opublikowania: 2021-11-26

Autor: Dariusz Wojciech Ptaszyński