Skala Kardaszowa
Etapy rozwoju cywilizacji zostały sklasyfikowane w tzw. Skali Kardaszowa. Jest to klasyfikacja, która opisuje stopień zaawansowania technicznego określonej cywilizacji. Została zaproponowana przez rosyjskiego astronoma Nikołaja Kardaszowa w 1964 roku. W późniejszym czasie nastąpiło rozwinięcie tej skali przez innych. Główne kryterium klasyfikacji obrane przez Kardaszowa to ilość energii, która jest wykorzystywana przez określoną cywilizację.
Podstawowe poziomy skali
- Typ I – cywilizacja jest zdolna do pełnego wykorzystania zasobów energii, które są dostępne na jednej planecie. Według szacunków taka cywilizacji posiada następujące możliwości:
- znaczny stopień kontroli nad swoją planetą (np. powstrzymywanie trzęsień ziemi, huraganów),
- kontrolowanie i wykorzystywanie reakcji termojądrowych,
- kolonizacji kosmosu,
- sonda von Neumanna artykuł dostępny tutaj),
- satelita Dysona–Harropa (artykuł dostępny tutaj),
- sfera Bernala (artykuł dostępny tutaj),
- osobliwość technologiczna (artykuł już niedługo).
- Typ II – cywilizacja tego typu potrafi wykorzystać całą energię, która jest emitowana przez gwiazdę centralną w danym układzie planetarnym. Taki stopień zaawansowania dopuszcza następujące możliwości:
- podróże międzygwiezdne,
- pierścień Nivena (artykuł już niedługo),
- sfera Dysona (artykuł już niedługo),
- bojowe stacje kosmiczne zdolne niszczyć całe planety,
- superkomputer Matrioszka (artykuł już niedługo),
- Fizyk Michio Kaku przypuszcza, że cywilizacja ludzka ma szanse osiągnąć ten poziom około 2800 roku.
- Typ III – cywilizacja w tej fazie rozwoju jest już zdolna do tego, aby móc wykorzystywać zasobów energii znajdujące się w całej galaktyce. Przypuszczalne możliwości dla cywilizacji o tym stopniu rozwoju:
- włada galaktyką,
- energię czerpie z milionów gwiazd,
- potrafi także czerpać energię z gwiazd neutronowych i czarnych dziur,
- Michio Kaku uważa, że cywilizacja ludzka masz szansę osiągnąć ten etap za co najmniej około 100 000 lat.
Do pierwotnej skali Kardaszowa zaproponowano także inne poziomy
- Typ 0 – nie występuje w oryginalnej skali Kardaszowa. Do tego typu jest zaliczana cywilizacja ziemska. Warunki, które musi spełnić cywilizacja:
- inteligentne stworzenia, które zamieszkują określoną planetę powinny przejawiać podstawowe umiejętności cywilizacyjne,
- potrafią żyć w zorganizowanym życiu miejskim,
- posiadać pismo,
- mieć rozwinięty handel,
- posiadać pewien rodzaj organizacji zajmowanego terytorium,
- być w stanie wznosić monumentalne budowle za pomocą prostych sposobów,
- Według Michio Kaku ludzkość osiągnie kolejny poziom cywilizacyjny w 2100 roku.
Następne poziomy rozwoju cywilizacji zostały zaproponowane przez amerykańskiego pisarza fantastyki naukowej Isaaka Asimova
- Typ IV – cywilizacja, której poziom rozwoju pozwala na wykorzystanie energii dostępnej w swojej supergromadzie. Możliwości takiej cywilizacji:
- włada całą supergromadą galaktyk,
- czerpie energię z tysięcy galaktyk.
- Typ V – cywilizacja posiada umiejętności pozwalające na wykorzystanie energii z całego dostępnego Wszechświata.
Gdy przyjmiemy założenia teorii istnienia wieloświatów, możliwe także jest wyróżnienie dodatkowych poziomów.
- Typ VI – cywilizacja posiadająca taki stopień zaawansowania ma możliwość wykorzystania energii z wielu wszechświatów. Cechy takiej cywilizacji:
- wysoki rozwój umożliwia także zmienianie praw fizycznych wszechświatów równoległych,
- pozwala na przemieszczanie się między wszechświatami (np. uciec z zapadającego się wszechświata).
- Typ VII – cywilizacja określana jako „boska”. Najwyższy stopień rozwoju pozwala na:
- zdolna do kreacji jednego lub więcej wszechświatów,
-
- ilość otrzymywanej energii jest nieskończona,
- jest uzależniona tylko od liczby i rozmiarów stwarzanych wszechświatów,
- cywilizację można uznać za nieskończoną, nawet jeśli energia tworzonego nowego wszechświata pochłonie całkowitą energię istniejącego.
Poziomy VI oraz VII w literaturze
Poziomy VI i VII są sporadycznie spotykane w literaturze o charakterze fantastycznonaukowym. Przykładów nie ma zbyt wiele. Do tych nielicznych zalicza się opowiadanie Ostatnie pytanie Isaaca Asimova. Można także tutaj wspomnieć o powieścu Ten, który czuwa u wrót Wszechświata Krzysztofa Wiesława Malinowskiego.
Stephen Baxter jest pisarzem, który w swoich książkach opisuje wiele cywilizacji, które zaliczają się do poziomów VI i VII. Można tutaj spotkać cywilizacją VII poziomu do której należy cywilizacja Konstruktorów. Została ona opisana w Statkach czasu. Z kolei do cywilizacji poziomu VI zalicza się cywilizacja Xeelee. Występuje ona w wielu powieściach cyklu o Xeelee. Także w innych powieściach Baxter wprowadza byty, zdolne do działań odpowiadających cechom cywilizacji typu VI lub VII. Nanawak w książce Adrianny Biełowiec "Misja odrodzenie"(II tomu serii o Kiritianach) jest przedstawicielem VII cywilizacji VII poziomu i opowiada o tym Agrotechowi (człekojaguarowi), na bardzo odległej planecie Tamasul.
Obecny status cywilizacji na Ziemi
Aby określić poziom rozwoju należy wykorzystać określone parametry. W tym celu amerykański astronoma Carl Sagan postanowił zaproponować poniższy wzór. Na jego podstawie określono stopień rozwoju ludzkiej cywilizacji. W tej chwili klasyfikuje się on na etapie 0,72. Wartość ta została podana w skali logarytmicznej. Wskazany poziom został obliczony na podstawie tego, że cywilizacja ludzka wykorzystuje tylko 0,16% całkowitej energii, jaka jest dostępna na Ziemi.
Wzór, który został zaproponowany przez Sagana
Wartość K jest kategorią w skali Kardaszowa, a P jest mocą (w watach) wytwarzaną przez cywilizację. Michio Kaku określa ludzką cywilizację jako typ zerowy, który wprawdzie zaczął wykorzystywać zasoby swojej planety, ale nie potrafi ich kontrolować.
Produkcja energii a skala Kardaszowa (od 1900 roku)